Rüya:
bir kaç kişiyle yarı açık alan yarı ev gibi bir yerdeyiz. bir arkadaş kırmızı iri taneli kuşburnu gibi bir meyve getiriyor. meyveler oldukça iri ve etli. içinde çekirdek yok. yiyoruz. yabani üzümmüş güya…
sonra necip fazıl’ı görüyorum. o evin içinde, ben de penceresine tutunmuş, pencereden içeriye bakmaya çalışıyorum. pencere çerçevesiz yekpare cam ve ortadan iki parça yana açılan cinsten.
necip fazıl pencere ardından bazen de aralıktan bana bakıyor ve konuşuyor. bir sürü şey söyledi ama hiçbirini hatırlamıyorum. gözleri simsiyah. gözlerine bakınca manevi makamının yüksekliğini anlıyorum. makamının yüksekliğine imreniyorum. ben ona göre daha düşük seviyedeyim( ama benim ölene kadar gelişme şansım var. onun makamı sabit)
not: ama nfk şöyle böyle diyeceklere: tasavvuf büyükleri demişlerdir ki, insan öyle bir meziyete sahip olsun ki, bin kusurunu örtsün. nfk’da öyle bir meziyet vardır ki, bin değil milyon kusurunu da örter.
bin meziyetini örtecek kusura sahip olanların bu konularda ağzını açmaya hakkı yoktur.
