Kemalist Düşmanlığı
Bir ölçüde kelimelerin gelişinden gidişinden sahte manalar türetenlerin sebebiyet verdiği olgu. ideoloji mefhumu kullanıldığı yere göre anlam kazanır. sistematik ve iç tutarlılığı yüksek fikirler bütünü manasında kullanılabildiği gibi belli bir dönemde belli bir sosyo-ekonomik sınıfın çıkarlarının fikri tezahürü ve savunma argümanları anlamını da gelebilir.
kemalizm bunlardan ikincisidir zira marksizm gibi total bir dünya görüşü sunmaktan çok çok uzaktır. böyle bir fikir örgüsü sunabilmek yüksek entelektüel kabiliyetler gerektirir hatta o bile yetmez biraz fıtri yeteneklere de sahip olmak iktiza eder.
kemalizmin bu kadar çok tepki çekmesi tabiidir. her tarım toplumunun tipik bir gerçekliği olarak köylü çoğunluk ve seçkin azınlık şeklinde kutuplaşmış bir toplumda, köylülerin efendisi konumundaki tarım elitinin ideolojisidir kemalizm. kemalistler yüzeysel, kompleksli ve sahte bir batılılaşma savunucusudurlar. gerçek bir batılılaşma sınai bir kalkınmaya karşılık geldiği için kemalistler refleksif olarak buna karşı koyarlar çünkü sanayileşme ile birlikte toplumsal yapı ve neticesinde iktidar ilişkileri değişecek ve kemalistler için iktidarı kaybetme tehlikesi baş gösterecektir. kimse iktidarını yitirmek istemez.
nitekim türkiye sanayileştikçe kemalizm kan kaybetmiş ve nihayet iktidarını devretmek zorunda kalmıştır. şimdiki hakim sınıf sanayi ve ticaret burjuvazisidir. tarım eliti ve onun ideolojisi tasfiye edilmedikçe bir ülkenin kalkınması mümkün olamamaktadır. mesela ispanya ve portekiz’de tarım eliti gelişen burjuvaziyi boğabilmiş bunun neticesinde bu ülkeler 20. asrın ortalarına kadar geri ülkeler olarak varlıklarını sürdürmüşlerdir. fransa, ingiltere ve almanya’da ise tersi bir durum vaki olmuştur.
