Her ilim gibi tasavvuf ilmi de statik değil, dinamiktir ve zaman içinde gelişmesi kaçınılmazdır. tasavvuftaki en son çığırı imam-ı rabbani hazretleri açmış ve şu hükmü vermiştir:
“allah hiçbir ilimle malum ve hiçbir hükümle mahkum değildir. onu mahlukunun kavrayış haddine sokarken, her hüküm nasıl ve ne türlü olursa olsun, yanlıştır. orası insan için mutlak hayret ve mutlak cehalet makamıdır. o diyarda sırf cehlden başka bir şeye yer yoktur.”
“allah ötelerin ötesinde, ötelerin ötesinde, sonsuz kere ötelerin ötesindedir. ne ki o sanılır, ona perdedir. bilinen ve bulunan o değildir. onun ötelerin ötesinde olma durumu uzaklık canibinden değil, yakınlık yönündendir. biz ona sonsuz uzağız ama o bize bizden daha yakındır. çünkü asıl gölgesine gölgenin kendinden daha yakındır”
tasavvufa şirk diyenler beri gelsin. böyle tevhidi sen göster sana inanalım. tasavvufun olmadığı yerde ışid ve benzerleri türer ve insanlığı helaka götürürler.
tasavvufa şirk diyenler, ben size ne diyeyim?
