Bana mail atan bir okuyucum, inception filmi hakkında yazmış. çok beğendiğim yorumlarını genel istifadeye sunuyorum ki, boşa gitmesinler…
“cennet annelerin ayağı altındadır” yani ham bilinçaltı alanını(nefs) en tepeden başlayarak temellerine kadar kazıp, oradaki bütün düğümleri çözmek, bilinçaltı canavarlarını öldürmek ve suya ulaşmak…
yavuz sultan selim baslıklı makale’de yazdığınız bu bölümü çok beğendim.. ayrıca bu açılımınız bana inception filmini hatırlattı.. filmde, kahramanlar araf diye isimlendirdikleri en alt katmana vardıklarında kendilerini suyun içinde buluyorlardı.. tabii film işin hakikatini ne kadar anlatabilmiş tartışılır, ancak çok yaklaştığı ve güzel bir bakış açısı sunduğu kesin..
en tepeden başlayarak temellerine kadar kazıp, oradaki bütün düğümleri çözmek, bilinçaltı canavarlarını öldürmek, ham nefse ulaşmak.. yani kendini bilmek… kimliğini, kişiliğini değil, kendini.. insan kendini nasıl bilir, diye düşünüp duruyordum hep.. kimliğini, kişiliğini yani kendiliğini örten bütün perdelerini kaldırmadan, yok etmeden, insan kendiliğine ulaşamıyor belli ki..
ayrıca, bilinçaltına rüyada ekilen fikir tohumu yaklaşımı da filmin bir diğer önemli vurgusu.. bilinçaltımıza ekilecek tohumun ne olduğuna ne kadar karar verebiliyoruz? dünyadaki yaşamımız da bir rüya olduğuna göre bu rüyaya ekilen tohumları kendimiz seçebiliyor muyuz.?
işte bu sebeple dini kaynaklar, ayetler, disiplinlerle ektiğimiz tohumun ne olduğunu biliyoruz, bilerek tercihte bulunmuş oluyoruz..biz bu tercihi yapmadığımızda orası ekilmemiş kalmıyor tabii..irademiz dışında tohumların ekildiği bir tarla haline geliyor.. yani karmakarışık bir yer, yecüc mecüc…
ayrıca peygamberlerin velilerin tesirli diriltici sözleri sohbetleri de bilinçaltına ekilen tohum gibi.. isa’nın ölüyü diriltmesi, israfilin süra üfleyişi de sanırım bunu sembolize ediyor..”
