Benim de radikalizmin pençesine düştüğüm dönemler oldu ama bugün çok iyi görebiliyorum ki,
radikalizm ruhun bir illetidir,
radikalizm bir ruh hastalığıdır,
radikalizm bir akıl tutulmasıdır.
neden mi?
bir futbol takımı düşünün. her seferinde sizi yeniyor. hatta 3-0, 5-0, 8-0 gibi skorlarla üzerinizden silindir gibi geçiyor. ondaki teknik, disiplin, organizasyon seviyesi sizden çok üstün ve siz onun sırrını dahi çözemiyorsunuz. en sonunda moral olarak tükenip, faullü, sarı kartlı, kırmızı kartlı oynamaya başlıyorsunuz. rakip oyuncuları doğrudan sakatlamak için hamle yapıyorsunuz..
işte terör, o “kırmızı kartlık” harekettir.
“ama onlar da bize yapıyor. batı islam alemini kan gölüne çeviriyor” argümanı ise geçersizdir. evet batı’nın her türlü haltı yediği doğrudur. ama yine de oyunu kurallarına göre oynuyorlar. sonucun meşru olması için, senin de ona kurallar çerçevesinde karşılık vermen gerekiyor.
bugün islam alemi, özelde de ortadoğu arap toplumları, batı’ya karşı derin bir eziklik ve tepki içindedir. oyunu kurallarına göre oynayıp, galip gelme ümitleri artık kalmadığı için, radikalizmin kucağına düşmüş durumdadırlar.
türkiye’de de, bu tür olaylara sevinenler, medet umanlar çıkabilir.(kimler olduğu bellidir aslında)
ancak bu hastalıklı tavırlar, türk insanına yakışmaz.
biz arap değiliz.
biz batı’yı mağlup edebiliriz. hem de oyunu kurallarına göre oynayarak. zira bizde o potansiyel fazlasıyla mevcuttur.
https://isnetus.wordpress.com/…/11/bati-medeniyeti/
