Peygamberin ağzından çıkan kelimelerin tek harfini bile değiştirmek büyük vebaldir. faraza, anadili türkçe olan bir peygamber gelseydi ve türkçe ayetler ortaya koysaydı, onun kelimelerinin dahi tek harfini değiştiremezdik; nasıl olsa eşanlamlısı diye peygamberin bir kelimesi yerine diğerini kullanamazdık.
mesela, “elhamdülillahi rabbil âlemin” dediğimizde, bu ayetin telaffuzuyla yayılan titreşim frekansları kalbimize, aklımıza, tüm bedenimize hatta ve hatta odadaki cansız eşyalara ve duvarlara dahi tesir edecek ve onlara bir tür pozitif enerji yüklemesi yapacaktır. başka bir deyimle, sözlerimizi tüm varlık anlayacak ve bizimle bir tür etkileşime girecektir.
bu ayetin orijinali yerine türkçesini, yani “tüm övgüler âlemlerin rabbinedir” kalıbını okusak aynı etki kesinlikle oluşmayacak ve ne kalbimiz ne de varlıklar sesimizi işitmeyecektir; çünkü gereken titreşim frekanslarını tutturamamışızdır. anlam yönünden sadece akıl bir parça hissedar olacak, ancak zaman içinde kanıksama yüzünden o da yitip gidecektir.
