Işid’in Amerikalı Gazetecinin Kafasını Kesmesi
Işid militanlarının kafa kesme sahnesi, bilhassa deyrezzor’daki esiri yatırıp bağırta bağırta kesme sahnesi beni oldukça etkiledi, o esnada içimden geçenler şunlar oldu;
-insanoğlu bilim, sanat vs. ile kendini çok ulvi bir varlık sanıyor. gerçekte ise basit bir hayvandan ibaret. bak işte görüyorsun…kurban bayramında kesilen danadan ne farkı var insanın. işte böyle yüce anlamlar yüklediğiniz hayatınızın nihayetinde diğer memeli hayvanlarınkinden farkı yok. bütün diğer hayvanlar gibi yiyip, içip, üreyip hayat alanı için diğer hemcinslerinizle boğazlaşıyorsunuz.
evet bu şeytanın sesiydi. fırsattan istifade bozuk fikrilerini kalbime ilka etti. aynı olay kimine dalalet vesilesi olurken, kimine de hidayet vesilesi olabilir. kendimi toparladım ve şeytana şöyle karşılık verdim.
-ey şeytan, senin bu sözlerin geçersizdir. insan basit bir hayvan değildir, hatta insan kesinlikle bir hayvan değildir. insan, hayvan bedenine ve bu imkanla madde alemine inmiş bir ruhtur. insanın ortaya koyduğu her şey ruhidir, ruhdandır.
tıpkı çömlekçinin elindeki çamur gibi, madde de ruhun kendini gösterebilmesi için bir zemin sağlar.
ilim ruhtandır,
teknoloji maddeleşmiş ilimdir.
sanat, müzik, estetik ruhtandır.
hatta şu yaptığımız yemekler, pastalar bile ruhtandır. sen hiç malzemeleri karıştırıp, belli ölçü tutturup yemek yapan hayvan gördün mü?
velhasılı kelam, insan ve toplum birer varlık olarak adeta ruhun donmuş, materyalize olmuş bir haline tekabül ederler. bu açıdan bakarsak, insan ile hayvan arasında asla kapanması mümkün olmayan bir kategorik fark vardır.
unutmadan belirteyim ki, ruhun bir de karanlık yüzü vardır ki, o yüzden nefs ve onun medeniyeti tezahür eder. yani aslında nefs de ruhtur, ama karanlık bir ruh.
