“Hafıza-i beşer nisyan ile maluldür” demiş eskiler.
bu yüzden hakikatleri tekrar etmek zorundayız. tekrar edilmeyen hakikatler su üzerine yazı yazmaktan farksızdır.
ayrıca çoğu zaman bir hakikatin duyulduğu anda bilince mâl olması mümkün değildir. zira kişi henüz o hakikati değerlendirecek olgunluğa ulaşamamıştır. o hakikatin bilince nakşolması, kökleşmesi ve filizlenmesi için zaman gerekir. işte bu noktada kritik olan nokta tekrardır. zira tekrar edilmeyen hakikatler saman alevi gibi gelip geçerler.
o yüzden mesnevi’nin ve çok geniş bir tasavvuf literatürünün tarama ve değerlendirilmesi hükmündeki isnetus entrylerinin tekrar tekrar okunmasını salık veririm.
isnetus entryleri büyük kolaylıktır. zira çok geniş tasavvuf okumalarının hem aklen hem de yaşantı yoluyla değerlendirilmesinin ürünüdürler. üstelik klasik tasavvuf ıstılahı ile değil günümüz insanının dili ile yazılmışlardır. ilaveten klasik tasavvuf metinlerinin özüne ulaşabilmek için aşılması gereken kültürel bir bariyer de mevcuttur. malum olduğu üzere eski devrin insanının kültür dünyası, algısı günümüz insanından çok çok farklıydı.
