Kainattaki her şey, son tahlilde, bir titreşim frekansından ibarettir.
bedenimiz, düşüncelerimiz, sözlerimiz, filllerimiz, yediklerimiz, ağaçlar, kuşlar, taşlar, dağlar, gezegenler, yıldızlar…
bir varlığı diğerinden ayıran, yalnızca aralarındaki titreşim frekansı farkıdır.
titreşim frekansı düştükçe, o şey kötü, karanlık, zararlı olmaya başlar.
titreşim frakansı yükseldikçe, iyi, güzel, nurani, parlak olmaya başlar.
mesela kötü sözün, kem gözün, sövgünün frekansı düşüktür.
eti yenmesi yasaklanmış hayvanların titreşim frekansı da düşüktür.
günah kapsamına giren eylemlerin frekansı düşüktür.
inançsız insanın total titreşim frekansı hepten düşüktür.
bu bahsin sonu yoktur.
…
bu titreşim frekansının tasavvuftaki adı zikirdir/tesbihtir.
“göklerdeki ve yerdeki her şey allah’ı tespih etmektedir. o, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.” (haşr 1)
