“İlâhî öğretim de iki kısma ayrılır:
1. vahiy
2. ilham
ilham, berraklığına, kabiliyetine ve istidadına bağlı olarak insan ruhunun uyanmasıdır. ilham, vahyin basit bir şeklidir. çünkü vahiy gaybı açık olarak bildirmektir, ilham ise gaybtakine bir işarettir.
vahiyden hâsıl olan ilme nebevî ilim, ilhamdan hâsıl olan ilme ise ilm-i ledün denir. ledün ilmi, yaradan ile ruh arasında bir vasıta olmaksızın hâsıl olur. bu gayb lâmbasından gelerek, hoş ve lâtif bir kalbe düşen ışık gibidir.
ledün ilmi derecesine ulaşanlar çok tahsilden ve öğrenme yorgunluğundan uzak olurlar. az öğrenir çok bilirler. az yorulup çok istirahat ederler.
bilmiş ol ki, vahiy kesildi, peygamberlik kapısı kapandı. hakikat ortaya konduktan ve din tamam olduktan sonra peygamber gönderilmesine insanların ihtiyacı kalmadı. fakat ilham kapısı kapanmamıştır, küllî ruhun nurundan ümit kesilmemiştir.”
(gazali)
