Türk İnsanının Yere Çöp Atma Sebebi
Bundan on yıl öncesine kadar ben de pek rahatsız olmuyordum yere çöp atmaktan. zira toplumun ve çevrenin size vermediğini kendi kendine kazanmak kolay iş değildir.
sonrasında yavaş yavaş içimde bir şeyler pişti ve ben şimdilerde yere çöp atmayı kesinlikle kabul edemez hale geldim. bunu çok çirkin ve çok ilkel bir davranış olarak algılıyorum artık. çöp kutusu bulana kadar elimde taşımaya devam ediyorum çöpleri.
yere çöp atan birini gördüğümde de(şartlar elveriyorsa) uyarıyorum ilgilisini.
bu kötü davranış medeni yani kentli insan olamamaktan ve köylülükten veya lümpenlikten kaynaklanır(lümpen= köyden kente göçmüş kişi).
bir köy sakininin yere çöp atmama veya çöp kutusu diye bir kavrama sahip olması mümkün değildir. onun yaşadığı ortam bu türden bir ahlakı üretemez.
türkiye yavaş yavaş gelişkin bir sanayi toplumuna doğru evrilmektedir. oturmuş ve tam bir sanayi toplumu olmayı başardığımızda, lümpen ahlakı da elbette lümpenlerle beraber yok olacaktır.
not: görüldüğü üzere gerçekte ahlakın kaynağı yaşanılan hayatın şartları ve dengeleridir. ahlak, maddi şartlardaki intizamın insan davranışlarına yansıması ve ondaki karşılığıdır. tabi siz burada hemen itiraz edeceksiniz: “isnetus sen müslüman adamsın, ahlakın kaynağı sana göre ilahi olmak zorunda değil midir?”
hayır arkadaşım, benim ilahım sizin zannınızdan çok ötedir. o doğanın diliyle, kanunlarıyla ve matematikle konuşuyor. kainat benim için kevnî, yani maddeleşmiş bir kuran’dır. kainattaki her bir varlık ve her bir görünüm benim için bir ayettir. bana ortaçağ zihinsel ortamında kurgulanmış bir din anlayışı ile gelmeyiniz.
