“Allah için” sözü ihlas makamına işaret eder. ihlas makamına da ancak kalbin tasfiyesinden(bilinçaltının temizliğinden) sonra ulaşılır. kalp tasfiye olmadan önce kim ne yaparsa egosu için yapar. dilin ucuyla “allah için yapıyorum” demek sökmez. lafla zevahiri kurtarırsınız belki ama arka planda ego hükmünü sürdürmeye devam eder.
Mesnevi’yi düzenli olarak okumak ve hazmetmek, kalp tasfiyesi yolunda atılmış önemli bir adımdır.
ihlasın sırrı ve hakikati ise fenafillah makamında ve kişideki cüzi benlik tamamen çözüldükten sonra hâsıl olur.
not: bu anlatılanları kuru bilgi olarak almak başka; gerekli olgunluğa ulaşıp hâl olarak yaşamak başkadır. bu hâli yaşamak bilinçte ciddi bir sarsıntıya yol açar ve kişide bir kriz ortaya çıkartır.
insandaki sarhoşluk hâlinin hafiflemeye başlamasının ve gaflet perdelerinin aralanmasının alameti ise bilinçte “ben kimim? burası neresi? ben ne yapıyorum, bütün bunlar ne? hayatın anlamı ne?” benzeri soruların ortaya çıkmasıdır.
