Ben hayatımda bunun kadar genel geçer bir kural görmedim.
evrensel bir kural neredeyse.
hayatın her sahasında geçerli.
gerek ferdi, gerekse yoplumsal planda; hatta en önemlisi uluslararası politikada ve askerlikte hükmünü yürüten bir kural bu. kemalistlerin “yurtta sulh, cihanda sulh” ilkesinin yüzseksen derece zıttı.
afakta(dış dünyada) düşman ve hasmane güçlere karşı; enfüste(iç alemde) nefs ve şeytana karşı her daim akınlar düzenlemeli ve bir anlık dahi olsa onlara nefeslenme fırsatı vermemeli. savunma halinde değil hep saldırı pozisyonunda olmalı.
bir an dahi onlara nefeslenme payı tanırsan sonuç belli: onlar sana acımayacaklar ve derhal karşı saldırıya geçecekler ve “atamayana atacaklar”.
evet, “atamayana atarlar”.
hafızaya kazınası bir söz.
