İmam-ı Rabbani Ahmed El-Faruki Es-Serhendi 5

Bir arkadaş İmam-ı Rabbani hazretlerini dün gece rüyasında görmüş.

rüyası şöyle:

“rüyamda imam rabbani hazretlerini ziyarete gidiyordum.

elimde bir koli avokado var. hazrete hediye olarak getirmişim. bulunduğu yerin girişinde uzunlamasına devasa bal kovanları vardı ve ballı peteklerden örülmüş bir duvar gibi bir kapı bulunuyordu. girişine izin verilmeyenler bu duvar-kapıdan geçemiyor, duvarın dışında kalıyordu.

ballı petek duvarın yanına gittim. orada başı kapalı bir kadın vardı. ismi sema idi. imam rabbani hazretlerinin ya hanımı ya da bir görevlisi idi. ona “ben hazretin kızıyım” dedim. hemen içeri aldılar. imam rabbani hazretleri anfi gibi bir mekanın tam ortasında bir kürsüde oturuyordu.

sıraların ilk üçünde erkekler vardı. kalan sıralarda ise kadınlar arkaya doğru sıralanmışlardı.

hazret bembeyaz parlak bir gömlek giymişti. yüzünde siyah bir ben vardı. benin yüzünün hangi tarafında olduğunu hatırlayamıyorum. oradaki herkes, hazretin evladıymış meğer.

getirdiğim hediyeyi kapının girişindeki görevliye vermiştim, hazrete takdim etsin diye. kadını tekrar görünce hediyeyi vermediğini anladım. “neden vermedin hediyeyi? ben hazretin öz kızıyım; ona getirdim”, dedim. etraftakiler hediyeyi çoktan takdim ettiklerini fakat hazretin kabul etmediğini söylediler.

üzüntüden ölecektim nerdeyse o an. hediyeyi kabul etmemesinden değil de, bir şekilde rızası dışına çıkmış ve onu darıltmış olduğumu düşündüğümden dolayı…

sonra anfide sıralara geçtik. imam rabbani hazretleri tamamen saf bir ayna idi. ona bakınca tam bir ayna olduğunu düşündüm. hazırda bekleyen herkesten ve onların her şeyinden haberdar idi. hepimizi yönetiyor ve gerekli müdahaleleri yapıyordu. kontrolü manevi tasarruf yoluylaydı; söz veya kelamla değildi. mecliste bulunan herkes ona tam teslim olmuşlardı ve asla sözünden çıkmıyorlardı.

bir yandan “acaba hazreti darıltacak ne yaptım diye hatırlamaya çalışıyordum, diğer yandan yanına gitmek için anfide aşağı doğru inmeye çalışıyordum. ne kadar aşağıda olursam o kadar yakın olacaktım çünkü. tüm kadın sıralarını geçtim ve kürsüye mümkün olan en yakın noktaya kadar yürüdüm. bundan sonraki üç sıra erkeklerin safıydı; orada durdum. bu sefer kadın saflarından hazretin karşısında hizasında olan kısma geçmek için sağa doğru gördüğüm herkesle yer değiştirmeye başladım. ama yerimde duramıyordum. hepsini geçip hazrete sarılmak istiyordum. tek dileğim buydu”.

isnetus 15.02.2023 10:12