Farz edin ki elimizde bir cihaz var; adı “altbeyin açıklığı ölçer”…işte biz, bir kimse ne kadar dindar ne kadar değil, bu cihazla ölçebiliriz.
o cihazın elektrotunu deneğimizin başına bağlıyoruz ve bakıyoruz; altbeyninde ne kadar açıklık oluşmuş; % 5 çıkıyor…demek ki deneğimizin dindarlığı yüzde beş kadar, dinsizliği de yüzde doksanbeş…
%5 açıklık şu demek: o kişi evrenle bu açıklık kadarıyla iletişim içindedir. evrene bu aralıktan etki eder ve yine bu aralıktan etki alır. kapalı kalan diğer %95’lik kısım onun küfür ve inkarıdır; çünkü skalanın o kısmından evrenle veri alışverişi yapamaz. o bölge örtülü kalmıştır ve etkin değildir.
isterse bu kimse ilahiyat profesörü olsun… kitap dağlarını yutmuş olsun fark etmez. yine dindarlığı %5, dinsizliği de %95 kadardır. evren hiçkimsenin korteksine ne kadar kitap veya bilgi doldurduğu ile ilgilenmez. yalnızca iletişime gireceği altbeyin açıklığına bakar. ne kadar açıklık bulursa o kadarıyla iletişime ve etkileşime girer ki, o kişinin yaşayabildiği din de o miktar olur.
bu nedenle din canlı canlı yaşanan, hissedilen, vücut kimyasına etki eden bir şeydir. öğreti olarak benimsenen bir şey değildir. öğretiler, şekli bilgi yığını olmaktan öteye gidemezler ve yalnızca toplumsal kamplaşmaların vesilesi olabilirler. o yüzden öğreti sığlığına indirgenmiş dinler(!) siyaset ehlinin çok ilgisini çeker ve onların elinde iktidar aracı olurlar. din adamı denilen sınıf da bu noktada türer ve siyasilerin yardakçılığını yapıp iktidarın nimetlerinden pay alırlar.
altbeynin ayrı ayrı ve iç içe üç boyutta açılımı vardır. madde ve enerji boyutundaki açılım, hem müslüman hem de spiritülist tayfada ortaktır. ancak melekût veya nur boyutundaki açılım, yalnızca müminlere özgüdür. kişideki iman da altbeynin nur boyutuna açıklığı ve nur boyutu ile iletişimi kadardır.
dostum! altbeyninde ne kadar açıklığın varsa, sen ancak o kadar dindarsın ve ancak o kadar ahlaklısın.
