1-Öncelikle boş boş konuşmamak ve yazmamaktır.
2-bin yıl önceki halleri, menkıbeleri okuyup bugün onları aynen taklit etmeye kalkmamaktır. zira her zamanın hükmü ayrıdır.
3-sevgi, hoşgörü vs. diye pollyanna’cılık yapmamaktır.
4-tasavvuf bahçesinin koruyucu duvarları olan şeriatın yerle bir olduğu ortamda dervişçilik oynamamaktır. zira koruyucu duvarlar olmadığı için o bahçeye ektiğin bütün çiçekler domuzlara yem olur.
5-ölmeden önce ölmek, nefse diz çöktürmek rejimi olan tasavvufu nefsin gıdası haline getirmemektir. tasavvuftan maddi, manevi çıkar elde eden kimseler hep bu yol üzeredir. tasavvufi kitap çıkartıp para ve ün kazananlar, konferans vs. verip entel dantel muhabbetlere girenler, tasavvufu bir sosyal dayanışma grubu veya cemaat oluşturmak için vesile kılanlar….bu böyle uzar gider…
5-günümüzde bulunmayan şeydir.(sosyal bir kurum olma vasfını yitirmiştir manasında yoksa her devirde erenler mutlaka bulunur, yeryüzü onlar ile kaimdir)
