Kâfir örten gizleyen demektir.
peki neyi örtüyor bu kâfir?
elbette hakkı örtüyor ve görünmez kılıyor.
peki kimdir bu kâfir?
elbette nefsimizdir, egomuzdur. bu nedenle kendi içindeki kâfiri görmeyip kâfiri dışarda arayan, çok büyük bir aldanış içine düşer. kişi kuran’da kâfirden bahsedilen bir ayete denk geldiğinde, o manayı dışarda birilerine yöneltmeyip öncelikle kendi üzerine almalıdır. zira o ayetin öncelikli hedefi nefsimizdir, egomuzdur. ayetin kendi nefsimize yapacağı operasyon tamam olduktan sonra, ancak o zaman belki kâfir manasının dış plandaki projeksiyonlarına sıra gelir.
nefs-i levvame mertebesine, yani özeleştiri yapma seviyesine gelmiş bilinçler bu şekilde hareket ederler. okları kendine yöneltmeyip hep başkalarını suçlayan, suçluyu dışarda arayan ve her durumda kendini haklı gören bilinç ise emmaredir.
özeleştiri yapan bilinç kuran’da övülmüş ve allah onun üzerine yemin etmiştir. eğer kuran’da bir şey üzerine yemin ediliyorsa, ona vurgu yapılıyor ve o noktaya son derece dikkat kesilmemiz isteniyor demektir. bu anlamda özeleştiri ömür boyu sürecek bir işlemdir ve terki hiçkimse için caiz değildir. şahsen ben böyle yapmaya çalışıyorum ve nefsimdeki işlem henüz tamam olmadığı için dış planda suçlu ve hasım aramıyorum.
not: özeleştiriye duygusallık karıştırmak nevroza sebebiyet verir. o yüzden özeleştirimizi soğukkanlı ve rasyonel bir şekilde abartmadan yapmalı ve takıntı haline getirmeden geçip gitmeliyiz.
