Kendinin Sıradan Biri Olduğunu Fark Etmek 2
Hem doğru hem de yanlış olan bir hükümdür. doğru, çünkü kendini nefsani, ego kaynaklı bir halet içinde özel ve farklı görmek sayısız yanlışa davetiye çıkarır ve insanların nefretini celbeder.
yanlış, çünkü her fert tıpkı parmak izlerinin birbirinden farklı olması gibi, hakikatin tecellisi ve temsili için farklı farklı aynalar mesabesindedir.
işin hakikate ayna olmak vechesi itibariyle ben özelim,
şu kainat benim için bir bostandır.
güneş benim için doğuyor,
ay benim için parlıyor.
galaksiler benim için dönüyorlar.
…
belki bu sözler size absürd gelecek ama aslında değil.
Allah kainatı insan için, insanı da kendini tanıması için yaratmıştır. insanın var oluş hikmeti budur.(marifetullah=Allah’ı tanıma ve bilme)
kainat Allah’ın bir sanat eseri olması ve adeta bir sanat galerisi gibi şuur sahibi insana hitap etmesiyle bir nevi insanın mülküdür.
evet güneş, ay, yıldızlar, galaksiler, kara delikler, bitkiler hayvanlar ve bizzat insanın kendisi yüksek bir tefekküre mevzu olmaları ve bir nevi resme bakarak ressam hakkında bilgilenmek gibi bir imkan sunmaları itibariyle bize râm olmuş durumdadırlar.
evet benim elim güneşe uzanmıyor ama hayalim ulaşıyor. hayal burağına binip bütün kainatta bir yolculuk yapabilirim. eğer bu mülk üzerinde bir sahiplik hakkım olmasaydı, hiç bunu yapabilir miydim? hani amerikan filmlerinde olur, elinde tüfek olan bir tip çıkagelir ve “bayım burası bir özel mülktür hemen toz ol” der ve tehdikar bir bakış atar.
aynı şekilde eğer benim de kainat üzerinde bir hakkım olmasaydı elinde tüfek biri çıkagelmez miydi?
böylesine muhteşem, zengin ve kudretli bir varlık olma potansiyeli taşıyan her bir insan ferdi, hiç sıradan bir varlık olabilir mi?
bilakis insan “efendi”dir, halifedir, halifetullahtır. iman ve marifetullah yolunda yürümesi kaydıyla.
