“Sadece önderlik kullarına küfür edebilir. ağanın köylülerine ettiği gibi. onlara şerefsiz,
haysiyetsiz, eşşoğlueşek diyebilir. benim ayetlerimin yüzde sekseni böyledir. kullarımı
aşağılamakla ilgilidir. ama benim bir kulum, başka bir kula karşı bu tür küfürleri söyleyemez,
söylerse yargılanır. -bir köylü, başka bir köylüye eşek oğlu eşek derse, kavga çıkar. ağa bir
köylüye eşekoğlu eşek derse köylü sevinir.- birincisi; arkadaşına hakaret etmiş olur. bir
devrimci başka bir devrimciye eşekoğlu eşek der mi? demez. bu partimizin uslubuna
aykırıdır. ikincisi; benim bir kulum, kendisi gibi kul olan başka birisine küfür ederse, küfür
edeni kendini kul olarak görmüyor olarak değerlendiririm. ve aynı zamanda önderliğe göz
dikmiş biri olarak görürüm. küfür etmek, aşağılamak sadece bana ait bir haktır.”
(apo’nun ayetleri)
kıssadan hisse: diğer insanlara küfür eden, onları aşağılayan kimse başını kulluk bağından sıyırmış demektir. artık o kibirlenmektedir, iblisleşmiştir ve tanrılık iddia etmektedir.
