Ülke büyük bir felakete uğramışken, daha ilk günden bunu siyaset malzemesi haline getirenlerin seviye olarak bildiğimiz sokak yağmacılarından farkı yoktur.
ilk günlerde yapılması gereken yalnızca felakete uğrayanların imdadına koşmak ve elden ne geliyorsa sessizce yaraların sarılması için gayret etmek idi. yardımın küçüğü büyüğü olmaz. herkes gücüne göre katkıda bulunur ve hepsi çok değerlidir.
bu aşamada siyaset yapmak, ortalığı velveleye vermek, birliği bozucu davranışlar sergilemek kesinlikle kabul edilebilir değildir.
bu çok basit insanlık gerçeğini standart bir akıl sahibi kendisine hiçbir şey söylenmeye gerek olmadan bilir. bu kadarcık bile idrak seviyesinden yoksun olanlara ise ne dense boştur. bu durumda dinsizin hakkından imansız gelecek demektir. onlara tam layık oldukları muameleyi yapacakların ve anladıkları dilden konuşacakların musallat olması zorunludur ve diyalektik kanunların gereğidir.
tedbirsizlikleri sebebiyle felaketin katlanmasına neden olanlardan hesap mı sormak istiyorsun? elbette bunu yapmalısın. bu senin hem hakkın hem de vazifendir. ancak her şeyin yeri ve zamanı, uygun ortamı vardır; yaralar sarıldıktan, ortalık durulduktan ve felaketzedeler biraz olsun teskin edildikten sonradır o işler.
yakın gelecekte ülkece çok daha zorlu durumlarla karşı karşıya kalmamız büyük olasılıktır; mesela savaş gibi…bu türden incelikleri ne kadar çabuk öğrenirsek, felaketleri minimum hasarla atlatmayı da o denli kolay başarırız. aksi durum ülkenin geleceğini tehlikeye atar.
