Müslümanlıktan Vazgeçme Anı 3
1-Allah sonucu biliyorken sınava ne gerek var?
bizler ve bütün kainat, zaten Allah’ın ilminde/bilgisinde mevcut olan varlıklarız. yani hepimiz Allah’ın bilgisindeki datalardan ibaretiz.
tasavvuf büyükleri, ” mevcudat varlıktan koku almamıştır” der, yani var olan sadece Allah’tır, kalan her şey -teşbihte hata olmasın- onun zihninde, hayalinde cereyan ediyor/etmiştir.
Allah’a göre varoluş en başından sonuna kadar sadece bir “an”lık bir süreçtir. hatta o bile değildir de, ibarenin darlığından bizim için en küçük zaman birimi olan “an” mefhumunu kullanmak zorunda kalıyoruz.
kısacası, zaman bize var. zamanın akışı da tamamen relatif/izafidir. hem objektif hem de subjektif olarak. mesela cinlerin zamanı bize göre 10 kat genişlemiştir çünkü onların boyutlarının frekansı bize göre çok yüksek… veya subjektif zaman algısına misal verirsek; güzel anlar çabuk geçer ama sıkıntılı, belalı demler bitmek bilmez.
2- kuran’da sadece zamane arap kültürüne atıf var.
ya ne olacaktı? muhatabının anlayacağı dilden bir hitap olması gayet normal değil mi? aksi durum tamamen işi içinden çıkılmaz durumlara sokardı. lafızdaki manaları soyutlayıp saf manalara ulaşmak bizim görevimizdir. dolayısıyla değişen zamanla birlikte anlayışın da yenilenmesi icap eder.
bizim asıl sıkıntımız işte budur. 1600’lü yıllardan itibaren islam alemi öylesine dağılmıştır ki, geriye çökmüş bir medeniyet enkazı bırakmıştır.
çözüm anlayışı güncellemek.
3- peygamber şöyle evlenmiş, böyle evlenmiş vs…
peygamber içinde yaşadığı toplumun benimsediği değerlere uymuştur. yaptıkları, bir iki istisna hariç ki onlar da ayet ile nesh edilmiştir, tamamen devrinin normlarına uygundur.
günümüz değerlerine göre o devrin insanlarını yargılamak abestir. ne biliyorsun? bugün bize çok normal gelen şeyler, bundan bin yıl sonra sapıklık olarak görülecek, belki de geleceğin insanları bizi kınayacaktır.
