Malum olduğu üzere “seçilmiş kişi”, “kurtarıcı”, “mesih”, “mehdi” vs. temaları insanlar arasında yoğun bir talep görmektedir. hatta konu holywood filmlerine kadar sirayet etmiş durumdadır. ilaveten, süper çizgi roman kahramanlarını, her türlü idolleri, karizmatik liderleri, rock-pop yıldızlarını da aynı kategoriye dahil edebiliriz.
kanaatimce bu tür bir bakış, dinin özüne tümüyle aykırıdır. çünkü zahir planda görmeyi arzu ettiğimiz süper kahramanlar, gerçekte kendi içimizde var olan nefs/ego firavununun dışarıya projekte olmuş hallerinden başka bir şey değillerdir. nefs, alelade, sıradan biri olmayı bir türlü kabullenememekte, böylelikle hayalen de olsa firavunluğun, nemrutluğun hazzını bir parça tatmaya çalışmaktadır.
çeşitli hadislerde “mehdi”den bahsediliyor olması hükmümüzü değiştirmez. çünkü namaz oruç gibi ameller bile, niyet ve yapılış tarzına göre tamamen farklı sonuçlar doğurabilir. kimisi namaz kılarak Allah’a yaklaşır, kimisi de secde ede ede Allah’tan büsbütün uzaklaşır ki, günümüzde daha çok ikinci hal çok daha yaygın olarak gözlenmektedir.
netice itibariyle diyebilirim ki, gittikçe yayılmaya başlayan bu kurtarıcı teması, şeytanın silahlarından en büyüğüdür. belki de insanlığı deccal’ın çıkışı için hazırlamaya yönelik bir dark side operasyonudur.
toplum üzerinde
