Birçok sözlerini işitiyorum, en çok şunları söylüyorsun:
– “kimi sevsem aramız açılıyor. ya ölüyor, ya kayboluyor. yahut aramıza düşmanlık
giriyor. çoğu zaman malım kayboluyor, param elimden çıkıyor. bu yüzden
dostlarımla bozuşuyorum.”
ey Allah’ın sevgili kulu, Allah gayyur’dur. sevgisine kimsenin ortak
olmasını istemez. sevgilisine bakılmaya bile razı olmaz. kendi sevdiği kulu
başkasına vermez. hal böyle iken sen başkasına bağlanıyorsun. şu ayet-i kerimeleri
işitmedin mi?:
– “Allah onları, onlar da Allah’ı sever.”
– “insanlar ve cin tayfasını bana ibadet ederler diye yarattım.”
bazı müfessirler ibadeti, sevgi olarak açıklamışlardır.
rasulullah (sav) efendimiz bir hadis-i şerifte şöyle buyurdu:
– “bir kul, Allah tarafından sevilince, iptilaya uğrar; buna sabrederse iktina
gelir başına.”
– “iktina nedir?”
diyen bir sahabî’ye (ra):
– “çoluğunu çocuğunu, malını, mülkünü alır.”buyurdu.
çünkü mal ve evlat, Allah sevgisine perdedir. Hakk’ın sevgisi
bölünmez. iki sevginin arasına giren yanar.
mala ve evlada sevgi çoğalınca, hakk sevgisi azalır. insan bu sevgisinden ceza
görür. çünkü Allah’a bir nevi şirk koşmuştur. halbuki Allah zatına ve
sıfatına şirk koşanları sevmez. gayyur ve her şeyden üstündür. kendine karşı duran
her şeyi yok eder. ta ki, sevdiği kulun kalbi yalnız zatına dönsün. işte o zaman:
– “allah onları, onlar da allah’ı sever.”
ayetinin manası tecelli eder.
bu tecelli bir süre devam ederse, sonunda hakk’a karşı koşulan ortaklar yani
şirk yok olur. mal, çocuk ve şehevi arzular isteği gider. mal sevgisi kalmaz. kötü
hisler ölür. veli olmak, başa geçmek, keramet sahibi olmak, kat, makam, dereceler
istenmez olur. cennet ve onun dereceleri gözden silinir. kalbdeki şahsi irade,
temenni yok olur. suyu saf, içi temiz bir kap halini alır. çünkü ilahi tecelli onu
kaplamıştır. bu arada kalb yolunu şaşırdıkça ilahi tecelli onu yola getirir.kendinden
başka her şeyi yok eder. zaten başkası için oraya yol kalmamıştır.
(fütuh’ul gayb, abdülkadir geylani)
