– İsnetus, tanrı gibi bir varlık kainatta karınca hükmünde bile olmayan insanı niye kâle alıyor? koskoca tanrının işi gücü yok da bizlere niye gazap ediyor? hem de gazap etmek beşeri bir sıfat değil mi?
– burada insanın müthiş bir ego hilesi mevcuttur. tanrının sınırsızlığı yanında hiç hükmünde olduğunu düşünerek gözden kaçırmak istiyor kendini. halbuki tanrı zatı itibariyle alemlerden ötedir. biz onun kurduğu bir sistem, düzen içinde yaşıyoruz. bu sistem de bizdekini bize veriyor ancak. ister mikro ölçekte bir varlık olan virüs olsun isterse insan, küçük büyük her varlık sistemde tanımlıdır ve faaliyetine göre belli sistem tepkilerine maruz kalır. sistem için küçük büyük farkı yoktur…
tanrının gazabından kasıt, bizim yaptığımız cürümlerin sistemden geri dönüşüdür. mesela kırmızı ışıkta geçtin diyelim, o zaman elbette içinde yaşadığın düzenin sana ceza/gazap şeklinde bir geri dönüşü olacaktır.
tevrat veya kuran’daki tanrının tehdit veya gazabına dair ifadeleri böyle anlamak gerekir. sen kırmızı ışıkta geçmeye müptela olmuşsan, elbette sistem sana sürekli ceza bildirimi gönderir. devlet-i aliye dediğimiz evrendeki en büyük düzen dahi benzer şekilde işler. bu devletin kurallarını hiçe sayan kimselere suçuna göre ceza ve yaptırımlar uygulanır. insan gibi suça meyyal bir canlının yaptırımlarla tehdit edilmesi, sırf kendi doğası nedeniyledir. insan yarı yarıya şeytani bir varlıktır. böyle bir canlıya şiddetli tehditlerin savrulması normaldir. askerde dahi mekanizma aynı şekilde çalışmıyor mu? askerin gözünü korkutmazsan, bak bakalım neler oluyor! eşkiya olurlar, eşkiya…eşkiya olup şehri basarlar…
evrendeki sistem otomatik olarak çalışır. tüm fiilin tanrıya atfedilmesi sistemin onun isim ve sıfatlarına bağlı olması yüzündendir. alem tanrının sıfatlarına bağlı olarak vücuda gelmiştir. ancak daha önce de belirttiğimiz gibi tanrı zatı itibariyle alemlerden gânîdir(ötedir). tanrının insanların ibadetine falan da ihtiyacı yoktur. ibadet adı verilen uygulamalara insanın bizzat kendisinin ihtiyacı vardır. kişi kendini tanıdıkça evreni tanır, evreni tanıdıkça da allah’ı tanır. kısacası, bu farkındalık çalışmasına din terminolojisinde ibadet adı verilmiştir ve yolu yordamı insanlara peygamberler tarafından öğretilmiştir.
eğer siz tanrıyı tahtında oturan ve etrafında pır pır meleklerin uçuştuğu aksakallı bir ihtiyar gibi tahayyül ederseniz, elbette günümüzün rasyonel aklı hata verecek ve tüm mecazları ve sembolik anlatımları mitoloji olarak tanımlayacaktır.
