Bir okuyucu mesajı:
“uzun zamandır bu güzeller güzeli hadis üzerinde düşünüyordum. anlamı bir parça gönlüme düştü.
15 sene kadar önce, arkadaşlarla okuldan çıkıp çarşıya gitmiştik. çarşıda dolaşırken inanılmaz güzellikte bir kadın gördüm ve gözüm takıldı ona. hem yürüyor hem de gözümü dikmiş güzelliğini izliyordum, yanındakilerle gülerek konuşuyordu. tam yanımızdan geçerken, bana bakıp gülümsedi bu güzel kadın, ömrümce öyle güzel gülümseyen bir insan görmedim sanırım.
saf, sebepsiz, sevgiyle, şefkâtle dolu, iyi niyetli, pür-û pak bir gülümsemeydi.
o gülümseme kalbime işledi, günüm öyle neşeli ve güzel geçti ki günlerce o gülümsemenin etkisi üzerimde kaldı, seneler geçmesine rağmen ara ara aklıma geldikçe hâlâ mutlu eder.
gülümseyen içini açıyormuş meğer o şekilde ve gülümsediği kişinin de içi açılıyormuş. saflığını, şefkâtını ve iyi niyetini paylaşıyormuş karşısındakiyle.
o güzel gülümseyen kadın, kalbindeki güzelliği tutmuş benim kalbime dökmüş ve bana da tattırmış, yeni yeni anlıyorum.
yüzü, gözü, fiziği hayal meyal aklımda kaldı ama o güzel gülümseme hep kalbimin bir köşesinde duruyor. çok darlanıp bunalınca, çıkarıyorum o köşeden ve baş köşeye oturtup izliyorum, gözüm gönlüm ferahlıyor.
Allah’ın cemâlinin kadında ve erkekte yansıması sanki gülümsemek. gülümsemek gibi bir güzelliği yaratan yaratıcı nasıl kötü ya da çirkin olabilir ki?
Allah cemâlini gülümsemenin hem içine gizlemiş hem de oradan âyân etmiş.
bundan daha güzel bir sadaka olur mu?”
not: türkiye şartlarında kadınların “tebessüm sadakadır” diye erkeklere gülümsemesi kesinlikle tavsiye edilmez.
“Turkiye sartlari” demek.