21. yüzyılda kitlesel kullanım için kompozit bir maddeden kırılmaz, ısıdan etkilenmez bardak yapmak o kadar da zor olmasa gerek.
tsk bu yönde bir çalışma başlatsa, kısa sürede sonuç alınacağı kanaatindeyim.
“askerlik rahatlığın aranacağı bir yer değildir” diyebilirsiniz belki; ama moral faktörlerin askerin psilokojisi üzerindeki etkilerine dikkatinizi çekerim. napoleon’a göre bir ordunun savaşma gücünü üçte bir oranında teknik, üçte bir oranında eğitim, üçte bir oranında da moral faktörler belirler. günümüzde belki bu oranlar değişmiştir; ama yine de moralin harpteki belirleyiciliğini kimse inkar edemez.
askerden döndüğümde evde cam bardakta çay içerken mutlu olmuş ve resmen allah’a şükretmiştim. meğerse cam bardakta çay içebilmek ne büyük nimetmiş. bir nimetin kadrini ancak ondan mahrum kaldığında anlıyor insan.
metal bardakla çay içmek kadar berbat bir şey olamaz bu dünyada. adeta tüm olumsuzluklar paket yapılıp bir araya getirilmiş ve size sunulmuş. bizden geçti artık o işler gerçi…umarım yeni nesiller kurtulur bu rezillikten…
