Corona Virüsü Allah’ın Gazabıdır
Bu başlığı kasıtlı olarak böyle yazdım.
bilimsel pozitivist paradigma müminleri yerlerinden hoplasınlar diye…
klasik tepişme hepinizin malumudur:
önce dindar(!) şahıslar bu türden bir iddiada bulunur, sonra bilimseller bunları hurafecilikle suçlayıp depremin, virüsün, her türlü felaketin doğal nedenlerini ve mekanizmasını açıklamaya girişirler. dindarlar(!) bu süreçte büyük ölçüde sindirilir ve konuşamaz hale getirilirler.
bu kısır çatışmanın başlıca sebebi dindarlardaki tanrı ve evren algısının ilkelliğidir. deprem, veba, afet vs. geldiğinde kilise rahipleri “günahkarız!!! tanrı o yüzden gazap ediyor bize. gelin inananlar kiliseye, dua edelim. günahlarımıza pişman olalım” türünden vaazlar verirler. insanlar da akın akın kilseye gidip ilahiler söyleyip, dua edip ağlaşırlar. tanrının gazabını teskin etmeye çalışırlar.
tabii zaman içinde evren algısı daha gelişmiş düzeye çıkan insanlara bu tablo garabet olarak gözükmeye başlar. neticede onlar da tam ters kutba savrulup som materyalist olurlar. zira tüm tepkiler her zaman aşırıdır. islam aleminde de bahsedilen tablo çok farklı olmamıştır.
bizim tanrı ve evren algımız ise başkadır. evren aslının(allah’ın) gölgesi halinde bir simülasyon ve sanal bir gerçekliktir. evren muazzam bir sistem ve mekanizmadır. eğer hakkın emirlerini öğrenmek istiyorsanız fizik kanunlarına bakınız. eğer hakkın konuşmasını merak ediyorsanız bilin ki, matematik hakikatin dili ve konuşmasıdır.
gerçekliği de sen oluşturuyorsun esasen, kendi şuur seviyene göre…hani şu foton ve çift yarık deneyi…ışık dalga mı tanecik mi? sen baktığında tanecik oluyor; yani somut görüntü veriyor. evren senin niyetine ve bakışına göre somutlaşıyor.
materyalistler ilk başta hakikatı teşhis etmişler gibi görünüyor. ancak durum hiç de öyle değil. zira evren iç içe boyutlar halinde çok katlı bir yapı. evrenin bir özeti olan insan da öyle; yani o da iç içe boyutlar halinde çok boyutlu bir varlık. her boyutun fizik kuralları ise başka. işte materyalistlerin göremediği şey bu. dinin de gerçeği bu. din, insana evrenin çok boyutlu yapısından doğan kuralları öğretiyor. zâhir gözü ilk başlarda anlayamıyor pek çok kuralın mahiyetini. ancak esasen onlar kendisine faydalanması için beyan edilmiş farklı farklı boyutların fizik kurallarından ibaret.
neyse…bunca izahtan sonra toparlayalım ve sadede gelelim: evren kapalı bir düzendir dedik. her düzen, kendine yapılan etkiyi nötrleyecek şekilde hareket eder. sen duvara 5 kg’lik basınç uygularsan, duvar da senin eline 5 kg’lik basınç uygulayacaktır.
sen evrenin düzenini bozucu bir şekilde ona negatif bir etkide bulunursan, o da sana aynıyla mukabele edecek; etkiyi hatta etki edeni yok edecek şekilde hareket edecektir. iki boyutlu materyalist zihniyet, virüsle, depremle evrenin bütüncül ilişkisini kuramıyor. evreni canlı bir organizma veya yapay zeka türünden bir yazılım olarak düşünürseniz o zaman anlarsınız meseleyi. evren içindeki kurttan kuşa her şey, bir tür ayrı ayrı yazılım olarak görülmelidir. ayrı ayrı dedik ama o kadar da ayrı değil esasen…hepsi evren üst yazılımının ortamında, ona bağlı olarak çalışıyorlar.
peki yine soracaksınız tanrı nerede kalıyor bu durumda?
burada tasavvufi ekoller ikiye ayrılıyor: muhyiddin-i arabi’ye göre evren somut yönü itibariyle halk, soyut yönü itibariyle de hakk’tır. yani madde denizin köpükleri gibidir ama son tahlilde köpükler de denize dahildir. sonuçta sadece deniz vardır. tek ve bir…
imam-ı rabbani hazretlerine göre ise evren asıl yapı değil, gölge yapıdır. yani bir insan ve onun gölgesi gibi arada fark vardır. ancak yine de evrende allah tüm esması ile her an hazır ve nazırdır. (bu görüşü anlamak daha zordur. önceki görüşü iyice sindirdikten sonra bu görüşü değerlendirmeye alınız)
