Chp tipik bir tarım toplumu olan eski türkiye’deki yönetici eliti temsil ediyordu.(tarım toplumlarında iki ana sınıf teşekkül eder. seçkin azınlık ve geniş köylü kesimi olmak üzere)
tarım toplumu kategorisindeki ülkeler, her ne kadar gelişmiş, kalkınmış ülkelere özense ve onlardaki kurumları ve değerleri olduğu gibi ithal etseler de, bu işe yaramaz. çünkü o kurumlar ve değerler sanayi toplumu ve onun ilişkileri sonucunda ortaya çıkmıştır, biz ve bizim gibi toplumlarda göstermelik olmaktan öteye gidemezler(di).
bu sebeple, tarım toplumunun seçkinleri kuru bir böbürlenme ve sahtekâr bir tıynettedirler. kendi halkını küçümserken aslında batı karşısındaki aşağılık duygusunu bastırmaya çalışmaktadırlar.
kendilerini kaptırdıkları kısır döngülü bir bilinç kapanı yüzünden bir türlü hastalığa çare üretemezler. üretemedikçe daha da ifrat noktalara kayar. zavallı bir duygusallıkta boğulurlar.
“bir türk dünyaya bedeldir”
“türkün türkten başka dostu yoktur”
“herkes bize düşman”
“damarlarındaki asil kan…”
“kahrolsun şeriat”
“irtica da irtica”
“atatürk de atatürk”
vs…
esasen araplarda aynı hastalık ışid türü radikalliklere sebebiyet vermiştir. hastalıklar aynı ama belirtileri farklı. onlar da batı karşısında yenildikçe, radikalleşerek çözüm bulmaya çalışıyorlar. ama radikallik onları daha çok batağa saplıyor ancak bunu göremiyorlar. en sonunda bu din, iman hepten yalanmış noktasına gelecekler zorunlu olarak. yani ifrattan tefrit kutbuna savrulacaklar.
her neyse bizim asıl meselemiz olan chp mevzuuna dönersek,
benim önerim chp, gelişim ve dönüşüm sürecini çabuklaştırmak için yönetim kademesini toptan yenilemelidir.
parti yöneticileri ve lideri kesinlikle yurt dışında uzun süreler kalmış dünyanın hallerine vakıf olmuş, ufku açılmış kimselerden seçilmelidir.
ilaveten cemaatin kalifiye elemanları da partiye transfer edilebilir belki.
bence dönüşümün en çabuk yöntemi bu. zira öbür türlü 25-30 yıl beklemek icap edecek.
