Küba halkının yarım asırdır ve hâlen yaşadığı hayat cümlenin malumudur sanırım. bu sefaletin tek meşrulaştırıcısı ise “antiemperyalizm”, “antikapitalizm” vs…şeklinde sunulan mevhum değerler…
bir de tersi durumu düşünelim! küba’da devrim olmasaydı ne olurdu?
neredeyse %100 katiyetle söyleyebiliriz ki, devrim olmasaydı bugün küba, amerika’nın yanıbaşında pahalı ve lüks bir tatil beldesi olur ve de halkı müthiş bir refah içinde yaşardı. tahminen kişi başı milli gelir 40 bin dolarlara dayanırdı.
evet tercih sizin!
içi boş mevhum değerler uğruna acı, işkence, sefalet çekmek isterseniz, komünizm ve benzeri ütopyalara gönlünüzü verin.
veya içinde yaşadığınız şartların hakkını verecek bir realite algısına sahip olun.
bu manada küba, bizim için canlı toplum çapında bir denektir, hem de bir labaratuar ortamıdır.
not: aynı uyarının islami ütopikler için de geçerli olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. evet… ütopya ve nostalji zehirdir.
