Meryem oğlu isa (as) ; sanki arkasında bir aslan varmış da, kendisini kovalıyormuş gibi, koşarak dağlara doğru kaçıyordu. birisi yetişerek dedi ki:
– hayrola?!.. peşinde kimseler yok, neden böyle kuş gibi kaçıyorsun?.
hz.isa öyle hızlı gidiyordu ki, acelesinden cevap bile vermedi. adam bir müddet peşinden koştu, ardını bırakmayıp bağırdı:
– allah rızası için, bir an olsun dur!. merak ettim , neden kaçıyorsun? arkandan gelen ne bir düşman, ne de bir yırtıcı hayvan var!.. neden korkuyorsun, bir şeyden bu kadar ürkmene sebep nedir?.. kimden kaçıyorsun a kerem sahibi!?..
hz. isa dedi ki:
– bir ahmaktan kaçıyorum. yolumdan çekil de, uzaklaşıp kendimi kurtarayım.
adam dedi ki:
– körün gözlerini, sağırın kulağını açan sen değil misin?
– evet benim , dedi hz.isa.
adam dedi ki:
– gayb afsunlarının yurdu olan, o afsunu ölüye okuyunca ölüyü dirilten padişah sen değil misin?…
hz.isa:
– benim , dedi.
adam dedi ki:
– a güzel yüzlü ; topraktan kuşlar yapan sen değil misin ?…
– evet benim , dedi hz. isa.
bunun üzerine adam dedi ki:
– peki… öyleyse ey tertemiz ruh ; dilediğini yaparken kimden korkuyorsun , âlemde bu kadar mucizelerin varken , senin kullarından olmayan kimdir?
hz.isa dedi ki:
– teni eşsiz örneksiz yaratan, canı ezelde halkeden allah’ın zatına and olsun , o’nun tertemiz zatiyle , sıfatlarının hakkı için … felek bile yenini , yakasını yırtmış ona âşık olmuştur. o afsunu , o ism-i âzam’ı köre okudum; gözleri açıldı , sağıra okudum; kulakları duydu , taş gibi dağlara okudum; yarıldı, göbeğine kadar hırkasını yırttı, ölüye okudum; dirildi, hiç bir şey olmayan, vücudu bulunmayan şeye okudum; meydana geldi, bir şey oldu. fakat ahmağın gönlüne yüz binlerce kere okudum, fayda vermedi. mermer ; kayaya , oradan toprağa dönüştü de, ona tesir bile etmedi. ondan bir şey bitmesine imkan yok!…
adam dedi ki:
– allah adının köre, sağıra, ölüye tesir edip te, ahmağa tesir etmemesinin sebebi nedir ? onlar da illet, bu da illet , ona neden tesir etmiyor?…
hz. isa dedi ki:
– ahmaklık allah kahrıdır. hastalık,körlük kahır değil , bir ibtiladır. ibtilaya tutulana, kendisine böyle bir illet musallat olana kul da acır, allah da. fakat ahmaklık öyle bir illettir ki; ahmağa da zarar verir, onunla konuşana da. ahmağa vurulan dağ allah mührüdür, ona bir çare bulmanın imkanı yoktur!…
hz. isa nasıl kaçtıysa sen de ahmaktan kaç . hava ; suyu yavaş yavaş çeker alır ya, ahmak ta dininizi böyle çalar, alır. kıçının altına taş koymuş adamın harareti nasıl gider, o adam nasıl soğuk alırsa, ahmak ta sizden harareti, aşkı, isteği alır, çalar, size soğukluk verir. hz.isa’nın kaçışı korkudan değildi. o zaten emindi. fakat sizlere öğretmek için kaçmıştı. kış rüzgarları âlemi doldursa bile, o parlayıp duran güneşe ne gam!…
