Sıvı metalden bir bedenimiz olsaydı,
hasta olmasaydık,
mikrop, virüs hiçbir şey etki etmeseydi,
uykuya ihtiyacımız olmasaydı,
olağanüstü güçlerimiz olsaydı,
senede bir defa güneş ışığıyla şarj olup, bir sene idare edbilseydik,
oksijene ihtiyacımız olmasaydı,
…
ne olurdu sizce?
ben söyleyeyim!
insan olamazdık,
medeniyet ve kültür inşa edemezdik,
sanat, müzik vs. olmazdı,
ilim, irfan neredeyse hiç olmazdı,
Allah’ı bilmeyi, marifeti hepten unutunuz.
odundan hallice bir yaratıkla karşı karşıya kalırdık.
insanın bütün kusurları, zavallılıkları, acizliği, narinliği onun “mükemmeliyetinin” birer unsurudurlar.
evet, insan mükemmel bir varlıktır.
Allah’ın yeryüzündeki gölgesidir.
kainatta insan hariç hiçbir mahlukatın böyle bir makamı yoktur.
işte iblis’in de anlayamadığı buydu. önce kendi üstün özelliklerine bakıyor, sonra da insanın son derece zavallı, kırılgan yapısına göz atınca isyan ediyordu. onun emri altına girmeyi bir türlü kabullenemiyordu.
sanırım başlıktaki iddianın sahipleri derslerini iblis’ten almışlar…
