Allah’ın insanlara lütfudur, merhametidir, şefkatidir.
ebedi saadetimiz o ölçülere tutunmaya bağlıdır.
ne yazık ki pek çok insan, binbir türlü gerekçe ile islamdan kendini uzak ve azâde tutmaya çalışmaktadır. bunların genelde yaptığı, “papaza kızıp oruç bozmak” neviindendir.
evet islam mana itibariyle büyük ölçüde yeryüzünden çekilmiştir.
çoğu noktada içi boşlatılmış ve kupkuru klişelere indirgenmiştir.
tarih boyunca sayısız siyasi yapı tarafından istismar ve tahrip edilmiştir.
yerel yorumlara tâbî tutularak özü yitirilmiştir.
evet, tüm bunlar hatta fazlası da doğrudur. ancak hiçbiri islam’dan uzak durmamız için gerekçe olamaz; tam tersine ondan geriye kalan son pırıltılara, son nur kırıntılarına daha çok ve hırsla sahip çıkmamızı gerektirir.
“falanca, filanca çok acaip müslüman, beni dinden soğuttu”
“cennete bunlar girecekse, kalsın ben girmeyeyim”
ve benzeri ifadeler külliyen sapkınlıktır.
başkasının sakat iş yapması seni bağlamaz. sen doğrusunu yap; hatta elinden geliyorsa ona da anlat.
mecbursun islam’a… dünya hayatı 70 yıl, ahiret hayatı ebedi…ve sen, ebedi saadete kavuşmak için islam’a gücün nispetinde nüfuz etmelisin.
