Gerçek bir kemalisti görse arkasına bakmadan kaçacak gençliktir. kemalizm artık büyük ölçüde geride kalmış, önceki yüzyılın arızi/eğreti ideolojisi daha doğrusu ideolojimsi’sidir. ama yavaş yavaş galat-ı meşhur olduğu için ister istemez hepimiz bu kavramı kullanıyoruz.
bu kategori için en doğru tabir “batıcı gençlik” olurdu sanırım. zira onlar ebeveynlerinin yapamadığını yapmış ve lafta değil “gerçekte” batılı bir zihniyete ulaşmışlardır. kemalist tamamen başka bir tiptir. batı şakşakçısı ve hayranıdır ama aynı zamanda ona diş biler çünkü batıya karşı derin bir aşağılık kompleksine sahiptir ve dahi bu kompleksini halkını aşağılayarak tatmin etmeye çalışan arıza bir figürdür.
batılılaşmış bir türk ise kendi içinde nispeten bir dengeye kavuşmuştur. islamcı gençlik ise maalesef çok daha feci durumda. “varlık içinde yokluk yaşamak” buna denir herhalde. çünkü islamcı davanın bayrağını “ılımlı hırsızlar” el çabukluğu ile çalıp kendi çıkarlarına alet ettiler.
ama bunu fazla dert etmiyoruz çünkü islamın çok özel kerametleri vardır. bunlardan biri de zamanı gelince kalpazanları bünyesinden kusarak atma özelliğidir.
