Siyaset bir kaynak paylaşım savaşıdır.
ortada beş kişiye müreffeh bir hayat sağlayacak kaynak var. talibi ise on kişi…iki tane beşlik grup oluşuyor ve iktidar mücadelesinde ellerine ne geçerse birbirlerine savuruyorlar. kaymağı kim yiyecek mücadelesi bu. iktidarın nimetlerine kim konacak…bu arada nelerin kırılıp döküldüğü umurlarında değil.
tek dertleri bin bir türlü argüman ile kendi kitlelerini, saflarını sağlam tutabilmek. arada böyle birbirlerinin saplantılarını kaşıyorlar. siyasi mücadelenin bir parçası bu.
köy enstitüsü nedir ki?
tarım toplumu şartlarında geliştirilmiş bir proje…
türkiye ise şu anda giriş seviyesinden de olsa bir sanayi toplumu haline gelmiştir. sanayi toplumlarında köylü diye bir sınıf olmaz. sanayileşme kemal noktasına ulaştığında köylü denilen sınıf tamamen ortadan kalkar ve yerini tarım işçileri alır.
tarım toplumu demek ilkellik, gerilik, medeniyette bir alt basamak demektir…gelecek vizyonu olan bir toplumun olabildiğince çabuk sanayi toplumuna dönüşümü başarması gerekir. bu esnada köylüler şehirlere hücum ederler ve lümpen kitleyi ve kültürü oluştururlar.
gelişimin böyle aşamaları varken, köylüye eğitim vermek, aydınlatmak gibi düşünceler absürt kaçar.
chp’nin hemen her işi gibi o da çok yanlış bir proje idi. tek partiye evet…ancak devletçiliğe hayır…şahsen ben gelişmekte olan ülkeler için çok partili rejimin zehirli olduğunu düşünenlerdenim. yine aynı şekilde sosyalizm ve onun bir alt sürümü olan devletçiliğin ülkeleri geri kalmışlık kısır döngüsüne hapsettiğine inananlardanım.
gelişmenin anahtarı tek parti ve kapitalist kalkınma yönteminde yatmaktadır. güney kore ve tayvan’da net olarak gözlemleyebilirsiniz bu durumu. yakın tarihte de çin için aynı tespiti yapabilirsiniz.
bir tarım toplumunda tüm köylülere piyano çalmayı öğretseniz, bu külliyen heba olacak bir emek ve masraf demektir.
ve yine bir sanayi toplumunun ortasında yaşarken, “köy enstitüleri şöyleydi böyleydi” deyip, konuyu anlamsız bir şekilde gündeme getirmek, bir takım saplantılı adamların kuyruğuna basmak için yapılmış siyasi bir demagojidir. maksat muhalif kitleye atış yapılsın, bu arada taraftar kitleye tatmin hissi sağlansın. kitle lafazanlıkla güdülür ve avutulurken de güdücü tayfa lüks içinde yaşamaya devam etsin.
siz hâlâ din min, laiklik, osmanlı, şu bu diye tepişin durun…yukardakiler yiyecek…size de sıyrılmış kemiklerden bir tane düşer belki. iktidara kim gelirse gelsin türkiye’de bu düzen değişmez…chp iktidara gelse onlar da yer…belki daha da iştahla yer…
