Melih cevdet anday, şiiri tanımlamaya çalışmanın boşuna bir çaba olduğunu düşünür. çünkü “tanım akıl işidir. şiir ise akıl dışıdır.” der.
ne garip! insanoğlu kıytırık bir şiirin bile akıl ötesi olduğunu idrak edebiliyor.
ama iş Kuran’a ve Allah’ın kelamına gelince, birden cevvalleşiyor ve kuru akılla ve dar mantık kalıpları ile vahyi değerlendirmeye kalkıyor. hatta orada da kalamayıp, maddeyi anlama ve ölçüp biçme metodolojisinden başka bir şey olmayan “bilimi” kutsallaştırıp dinin karşısına çıkarıyor.
bunu neden yapıyor biliyor musunuz? bence ağır propaganda ve ideolojik baskı altında beyni sulandığı için…bir şey haddini aşarsa zıttına inkılap edermiş. evet günümüz insanı, “akıl akıl”, “bilim bilim” diye diye, aklın ve ilmin dışına düşmüştür ve zıttına dönüşmüştür. akla ve bilime tapan onu kutsallaştıran bir tür tersine mistik.
