*************************************************************
“Sizin hatırlatmanızla mesnevi-i şerifi her gün belli oranda okumaya gayret ediyorum. bir ay kadar oldu. bu gece şöyle bir rüya gördüm, genel olarak korku duygusunu haiz bir rüya.
cangıl görünümlü bir parkta, bankta yatıyorum. zifiri karanlık. o esnada cin taifesinden korkup 3 kere felak-nas okuyorum. sonra doğruluyorum bankta. hem korkmuş hem de sanki vartayı atlatmışım gibi rahatlamış fatiha okuyorum. hava aydınlamaya başlıyor. o esnada parkın solundan cangılın arkasından köpekli birinin silüetinin geçtiğini görüyorum.
nedense beni görmelerinden çok çekiniyorum ve hemen yatıyorum gerisin geri. fakat anında yanıma geliyorlar. kurt köpeği cinsinden ızbandut bir köpek gelen, yanıma banka oturuyor. hırlıyor, ürküyorum biraz ama elimle teskine de çalışıyorum. elimi hafif ısırmaya çalışıyor, dişlerini hissediyorum. sonunda sakinleşiyor. bana o kadar yakın ki, nabzını nabzım gibi duyuyorum.
köpek yanımda sakinleşince karnıma bakıyorum. karnım delik, midem alınmış gibi, ama açık, basbayağı delik. şaşırıyorum, canım yanmıyor fazla, kan da yok. tentürdiyot gibi bir şey sürüyorum çevresine. arkada bir ev beliriyor. penceresinde bir kız. sanki onunla bir iddiaya giriyorum.
oradan bir sıçrayışta cangılın patika yoluna atlıyorum. bir köpek daha geliyor, ona bir tekme atıyorum havada kayboluyor, bir kedi geliyor, kollarımı kanat gibi yapıyorum, üstünden uçuyorum.
patikayı geçip eve giriyorum. meğer o camdakinin babası bir zenci, penceredeki kızına bakmaya gidiyor. kan hissediyorum orada. sanki kızı katledilmiş. bir yandan da gülümsüyorum. babanın kızını bulma sahnesini görmek istemediğim için ortamdan uzaklaşıyorum.
yorumunuzu merak ediyorum. şimdiden teşekkürler.”(fezai)
*****************************************************************************
yorumu:
nefs
köpek korkusuyla korktum ölümden,
ölmeden ölmeyi anlayamadım.
ne güneşler doğup battı üstümden;
bir günü bir güne bağlayamadım.
hırsıma ne şöhret yetti, ne de şan.
döndüğüm her nokta dünyadan nişan.
nefsimin ardından koştum perişan,
ondan bir kıl bile avlayamadım…
nfk
cangıl, orman= tabiat. insan şuurunun tabiat yönüne yani yeme, içme, üreme boyutuna işaret eder.
zifiri karanlık ve akabinde şafak= nefs, mesnevi okumalarından tesir almaya başlamış. ancak tesir henüz kalp ve ruha sirayet edememiş. o noktaya gelmek için biraz daha arınmaya ihtiyaç var. sonra kalbin ayı, ruhun güneşi parlayacak.
cinler= şeytan insana ancak nefs üzerinden tesir edebilir. nefs güçten düştükçe şeytan da etkisiz hale gelir. nitekim bu gerçekleşmiş. şeytani güçler geri adım atmak zorunda kalmışlar. felak ve nas okumaya muvaffak olunması buna işaret ediyor.
karındaki delik= nefsin mekanı karın bölgesidir. nefs silahla vurulmuşçasına hasar almış.
sakinleşen köpek= mesnevi okumaları nefsi güçten düşürmüş, bir parça sakinleştirmiş.
tekme atılan ve kaybolan köpek= nefsani kuvvetlerin saldırıya uğradığı ve ilk yenilgiyi tattıkları manasına gelir.
kedi= nefsin başka bir vechesine işaret eder.
baba=ruh. babanın zenci olması ruhun henüz nurlanmaya ve emmare seviyesinden yükselişe geçemediğine delalet eder.
iddiaya girme= nefsle mücadele
katledilmiş kız= nefs derecelerinde bir kademe yükseliş söz konusu. nefsin önceki hali yok olmuş, yeni bir hale bürünülmüş.
babanın kızını bulma sahnesi= nefs bir derece yükselerek ruha yanaşmış.
hasılı, rüya sahibinin azimle çalışmaya devam etmesi gerekiyor.
