16. yüzyıl japonya’sı sürekli birbiri ile çatışan beylikler çorbası idi. “oda nobunaga” isimli bir bey/daimyo, geleneksel düşünce kalıplarını kırmayı başarmış ve portekiz’liler üzerinden avrupa kültürünü bir ölçüde tanımıştı. onlardan bir çok yeni fikrin yanında fitilli tüfekler de aldı ve bunları savaş meydanında sıralı saflar halinde kullanmayı akıl etti. yeni ordusu ile japonya’yı fethe koyuldu ama kendine tâbî beylerden biri umulmadık bir zamanda isyan edip nobunaga’yı ordusu uzakta iken baskınla öldürdü.
nobunaga’nın köylü kökenli ama becerikli komutanlarından biri olan toyotomi hideyoshi isyancı generali öldürüp ülkede kontrolü sağladı. ancak ölümünde bıraktığı varis küçük yaşta olan oğlu idi. boşluktan yararlanan kurt bir politikacı ve daimyo olan tokugawa leyasu oldu. fırsatı kaçırmadı ve iktidarı ele almak için yandaş güçlerle harekete geçti. işte sekigahara bu savaştır. sonuçta tokugawa şogunluğu kuruldu ve ülkeyi 1850’lere kadar yönetti.
bu da fitilli tüfeğin japonya’daki kullanımına dair:
