Şiirlerde Geçen Unutulmaz Cümleler

Nem varsa, evim, anam,
çocukluğum, hatıram
ve ne sevdalar serde,
bıraktım gerilerde,
kaçar gibi yangından.
rüzgârların ardından,
baktım da süzgün süzgün.
kurşun yükünü gönlün,
tüy gibi hafiflettim,
denize hicret ettim…
(nfk)

şiirin yorumu:

deniz = tevhid, birlik, varoluş okyanusu

denize hicret(göç) etmek = kişinin birimsel varlığından kurtulması, egonun dünyasından çıkması, biyolojik beden olarak değil ama bilinç olarak boyut değiştirmesi(ölmesi) ve varoluş okyanusunda erimesi.

denize hicret etmek için gereken şartlar ise şunlarmış:

kişiyi birimsel varlık olarak tutan, diğerlerinden ayıran ve farklı kılan tüm özellikler.

anne, baba, aile, çocuk bağlılığı; toplumdaki makam, mevki, konum; geçmişe ve çocukluğa dair tüm anılar ve tüm toplumsal değer yargıları…

ancak bu terkler, kalp ve bilinç planında yapılması gereken bir işlemdir. yoksa fiziki ve maddi olarak sözü edilen terkleri biyolojik bedenimiz hayatta olduğu müddetçe yapmamız mümkün değildir.

sonuçta toplumun kurallarına uymak zorundayız. denize göç ettikten sonra zâhirin kurallarına ve bağlılıklarına şeklen de olsa riayet etmekten aciz kalanlar meczup olurlar. çevreleri tarafından delilikle itham edilirler ve psikiyatriye sevk edilirler.

denize göç etmenin en büyük getirisi ise varlık yükünden kurtulmaktır. o varlık yükü ki, kurşun gibi ağırdır ve çaresine bakılmazsa bilinci günden güne altboyutlara(cehenneme) doğru batırmaktadır.