Atın biri idrâr yapar, göl oluşur sonradan
bir sinek hem de sivri!, uçuyorken oradan
bir saman çöpü düşmüş, idrarın ortasına
hafifte rüzgâr eser, gidermiş rotasına
bizim sivrisinekse, bu çöpe konuvermiş
çöp hareket ettikçe, kendince şöyle dermiş;
“ – şu deryâ dedikleri, burası olsa gerek
gemi dedikleriyse, bu bindiğim ot direk,
kaptan-ı deryâ ise, ben olurum herhalde!..”
öyle böbürlenmiş ki, durum iş bu mihvâlde
idrârı deryâ sanmış, samanıysa bir gemi
sivrisinek kendince, böyle sanır âlemi
işte dostlar çoğumuz, bu sineğe benzeriz
sidik denizinde, saman ile gezeriz
(mesnevi’den)
