Allah’ı, bütün kusurlardan, sonradan olma, beşeri ve maddi sıfatlardan tamamiyle uzak tutmak demektir. bu kemalin en uçtaki temsilcisi hz. nuh’tur. onun devrinde insanlar aşırı derecede ve en kaba haliyle putperestliğe müptela olunca dengeyi sağlamak için ifrat bir tenzihe davet edilmişlerdir ki orta yol bulunsun.
ancak Muhiddin-i Arabi hz., bizler için bu derece bir tenzihi kusurlu görür.
“en uçtaki şekliyle tenzîhi destekleyip uygulayan kimse ya
câhilin biridir ya da Allah’a karşı edeble nasıl hareket edilmesi gerektiğini bilmeyen (sâhib-i sû-i edeb) kimsenin tekidir” demektedir.
çünkü ümmet-i Muhammedîn özelliği tenzih ile teşbih arasını cem etmesidir.
teşbih için:
(bkz: #33659302)
