Cinlere İnanan Lisans Mezunu
On dakika falan önce uyandım; kendileriyle epey bir süre müşerref olduktan sonra tabii. bu gece sanırım enerji bedenim aşırı yüklenmiş. dolayısıyla bedenimden ayrıldım. su ve hava arası latiflikte bir ortamda uçmaya başladım. hem sanki havada uçar gibiyim, hem de deniz içinde yüzer gibiyim. ortam ne su kadar yoğun, ne de hava kadar latif.
bir yerleşim yeri gözüktü. tıpkı pazar yeri gibi bir yer. insansı silüetler ortalarda geziniyor…silüetlerin arasına süpermen gibi uçarak daldım. oradaki tipleri tıpkı hallaç pamuğu gibi dağıttım. garezim var onlara sanırım. çok tepki çekmiş olacağım ki, peşime mor renkli bir takım silüetler düştü ve beni uçarak kovalamaya başladı. ben hem uçarak kaçmaya hem de “rabbi euzü bike min hemezatiş şeyatıyni ve euzü bike rabbi en yahdurun” ayetini peş peşe okumaya başladım. evet silüetler benden uzak duruyorlardı ama peşimi de bırakmıyorlardı. istediğim sonucu alamadım vesselam.
ayeti okumayı bıraktım ve “euzü bi vechillahil kerim…”duasını okumaya başladım. ancak bu duanın etkisi gözükene kadar geçen boşlukta silüetler bana iyice yaklaştılar. neredeyse temas edecekler. bende hafiften panik başladı; ancak duayı okumayı sürdürdüm. evet bu duanın etkisi gerçekten çok fazla imiş. birden önümde futbol topu büyüklüğünde hatta belki daha da büyük bir küre belirdi ve inci gibi parlamaya başladı. etrafa bembeyaz bir ışık neşrediyordu. bu ışık her yeri kapladı. ortam değişti ve yalnız kaldım.
ancak hala başıboş uçuyordum. kardeşimden yardım istemek aklıma geldi. o anda ışınlanmış gibi kardeşimin odası karşımda belirdi. ondan bir eliyle elimi tutmasını diğer eliyle de duvara dokunmasını istedim. böylece topraklama yapıp fazla enerjiden kurtulacaktım. kardeşim güçlükle elimi tuttu ve beni toprakladı. odadaki halıya diz çöküp oturdum. sonra bedenime geri dönüp kendi odamda uyandım.
