Öldükten Sonra Başkaları İçin Hayatın Devam Etmesi
Boş bir hülyadan ibaret düşünce. “bilgi bilene vardır” ve “algılayan olmadan nesnenin varlığından bahsedilemez” hikmetleri bu iddiayı çürütmektedir. anlaşılması her ne kadar zor olsa da durum şudur “ben yoksam dünya da yok”, bir nevi bütün kainat benimle kaim olmuş oluyor. işte insan böyle bir varlıktır, kainatın mihveridir.
veya olayı bir yuvarlak bir pistte yapılan koşu yarışması olarak da görebiliriz. en içteki kulvarda koşan atletin koşacağı mesafe daha az olduğu için yarışa daha geriden başlar. kulvarlar arsındaki eşitsizlik bu şekilde telafi edilir. ama finiş çizgisine yakınlaştıkça aradaki nispi mesafe farkları azalmaya başlar ve nihayet finiş çizgisine erişildiğinde sıfırlanır.
işte aynen bu misaldeki gibi aralarında zaman ve nesil farkı olan insanlar ölüm anında yani finiş çizgisine ulaştıklarında aralarındaki nispi zaman farkı kapanmaktadır. hasılı ben öldüğümde kıyamet de benimle beraber kopmaktadır.
