Pek çok insanda gördüm; masumiyetlerini kaybetmişlerdi. artık hiçbir şeye inanmıyorlardı. idealizm, yerini kaba bir maddiyatçılığa bırakmıştı. artık onlar birer kurt olmuştu.
bu şahıslar genç, toy ve henüz masumiyetlerini kaybetmemişleri gördükleri zaman, onları yalnızca kullanmayı düşünüyorlardı. “elbet siz de anlayacaksınız bir gün, ama önce sizi kullanmam gerekiyor, tıpkı biz toyken kullandıkları gibi..” diye içlerinden geçiriyorlardı.
bu adamlar esasen üçkağıtçı değildirler. gördüklerinden, geçirdiklerinden sonra o noktaya zorunlu olarak, belki istemeye istemeye gelmişlerdir; ama yine de bu durum onları temize çıkarmaya yetmez.
niçin?
fizikte kurtulma hızı diye bir mevzu vardır. mesela uzaya bir roket gönderiyorsunuz. bu roketin minimum hızı 11.2 km/sn olmak zorundadır. eğer hız bundan düşük olursa, roket yükselir yükselir, ancak bir noktadan sonra dünyanın kütle çekim etkisine mağlup olur. roket, dünyanın çekiminden kurtulamayıp gerisin geriye döner ve tekrar dünyaya düşer.
insan da böyledir. masumiyet çağında sağlam bir şuur altyapısı edinmemiş, doğru düzgün bir terbiye görmemiş insanın masumiyeti nihayet sabun köpüğü gibi söner gider. geriye kartlaşmış bir kurt kalır. bu süreç kaçınılmazdır. vakti zamanında gerekli tedbirleri almadığı için de sahibi elbette bu durumdan sorumludur. bir kez kurtlaşan kimsenin geri dönüşü neredeyse imkansızdır.
ehlinden yüksek bir şuur edinmiş, sağlam bir terbiye görmüş insanlar ise istisnadırlar. onlar iman, tevhid, tevekkül, marifet sahipleri oldukları için asla masumiyetlerini kaybetmezler. onlar kurt olmazlar. zira onların ruhları hipersonik füze gibi dünya atmosferini göz açıp kapayıncaya kadar terk edip gider.
sonuç: her gün aksatmadan 15 dakika mesnevi okuyunuz. böylece oradaki hikayeler, kıssalar zaman içinde bilinçaltına inip kök salsınlar. bu yolun giriş kapısı ve ilk adımı budur… ve freud niçin cinsellikten bahsediyor diye sormadığınız gibi, mesnevi niçin erotik hikayeler anlatıyor diye de sormayınız. mesnevi insanı anlatıyor. insan öyle bir varlık çünkü…
