İnsan niçin yalnız kalmak istemez?
çünkü oyalanmak ve gaflete dalmak ister. tek başına kaldığında geçmişin kederleri, geleceğin korkuları onun başına toplanır ve müthiş bir huzursuzluk verip onu adeta boğar. ünsiyet kuracağı arkadaşlar ve de gafletin dozajını artıracak içki ve benzeri maddeler aklı bir ölçüde iptal edip o kimsenin keyfini yerine getirir.
uyanık insanların durumu ise tam tersidir. onlar yalnızlıktan hoşlanırlar. kainat, onların nazarında canlı gibi olduğundan ve ondaki intizamı görüp, hiçbir şeyin başıboş bırakılmadığını, hiçbir şeyin gelişigüzel cereyan etmediğini idrak ettiklerinden, kimsesizlik, gariplik hislerine kapılmazlar. zira onlar varoluşa katılmanın yolunu bulmuşlardır.
