21. Yüzyılda Hala Savaş Çıkıyor Olması
Savaşların garibinize gitmesi sizin batının çiçek, böcek, barış, bilimin baş döndürücü gelişimi vs. gibi kuru sıkı propagandalarına kurban gittiğinizi gösterir.
yoksa insanın tabiatın vahşi ve kan dökücü bir yaratığı olduğu apaçık meydandadır. insanlık binlerce yıldır hep savaşmış, hep kan dökmüş ve kan dökmeye de devam edecektir.
insan kötü ve şerli bir yaratıktır. eğer bunu hâlâ anlamadıysanız, bir an önce anlamanızı salık veririm. yoksa bir çiçek çocuk olarak ziyan olur gidersiniz. üstelik insanın kötülüğünün bir sınırı da yoktur. en medeni gördüğünüz insan, gerekli şartlar oluşsun, sizin derinizi canlı canlı yüzmekten çekinmez.
madde ve tabiat seviyesine düşen insan bilinci, zorunlu olarak vahşi tabiat yasalarına tâbî olur. bu seviyede yemek, barınma, üreme ve güç arayışından başka bir şey bulunmaz. bunların hepsi de hayatta kalmak için gereklidir. bu seviyede ancak güçlü olan hayatta kalır. güçlü olan zayıfı yer. hem de çiğ çiğ yer…
ancak buna rağmen savaşları tuhaf bulma hissi, derinden derine başka büyük bir gerçekliğe de işaret etmektedir. insan eğer bilinç olarak madde ve tabiat seviyesinden kendini kurtarabilirse(mesela tasavvuf ehli gibi), iç barışını(cennetini) sağlayabilir. ancak dikkat edin, dünyada bulunduğu müddetçe sadece iç alemine barış getirebilir, dış alemine değil; dış alemde çatışmalar yine devam eder. bu kimse ölüm ile biyolojik bedenini terk edince, hem iç aleminde hem de onun projeksiyonu olan dış aleminde barışı ve cenneti bulacaktır.
tasavvuf ehli iç barışını nasıl elde ediyor sanıyorsunuz? elbette insanı ve onun vahşi tabiatını, kötülüğünü, şerrini çok iyi bildikleri için…hastalığın mahiyetini tüm yönleri ile bildikleri için, onun tedavisini de yapabiliyorlar.
