Cübbeli Ahmet’in Cennetle Müjdelenmesi
Cübbeli benim hiç hazzetmediğim biridir. bu zamanın insanı değildir.
mümkün olsaydı kendisini bir zaman makinesine koyup 700-800’lü yıllara göndermek gerektiğini düşünmüşümdür hep.
ama eğri oturup doğru konuşalım. cüppeli cennete gider mi? bence gider. ancak yediği nanelerin sıkıntısını dünyada iken çektirirler ona.
şimdi şöyle bir güruh var; kendini “kimin cennete gideceğine yalnız Allah karar verir” diye tatmin ediyor. aklınca kendine şans tanıyor böylece.
evet elbette kimin cennete gireceğine Allah karar verir; ama kendini kandırma; hâkim mahkumun fiiliyle bağlıdır. insafsızca adam öldüren hakkında hâkimin vereceği tek bir karar vardır: karanlık zindanlar…
bakın size ölçüyü vereyim, kendinizin nereye gideceğini rahatlıkla tespit edebilirsiniz…
şuurun yedi mertebesi vardır:
1. emmare mertebesi: şuur bu mertebede tamamen maddeleşmiştir ve materyalist düşünür. alameti büyük günahları işlemektir. bunların pek azı hariç hepsi cehenneme gider.
2. levvame mertebesi= özeleştiri yapan şuur demektir. bu mertebe elinden geldiğince emirleri yapar, yasaklardan kaçar; ancak ara sıra kendisinden küçük günahlar sudûr eder. bu mertebenin çoğunluğu cennete gidecektir.
3. mülhime mertebesi= aydınlanma ve hakikatin keşfolma mertebesidir. bu grup ne büyük, ne de küçük günah işlemezler; ancak kalplerinde günaha bir parça eğilim kalmıştır. bu tayfa komple cennete gider. ancak bu mertebede dark side’a geçip deccallaşan kimseler de vardır. bunlar cehennemliktir.
4. mutmainne= günah işlemezler. kalplerinde günaha hiçbir meyil de kalmamıştır. kendilerine daha dünyada iken ilahi hitap ve cennet davetiyesi gelir.
“yâ eyyetuhân nefsul mutmainnetu, irciî ilâ rabbiki râdıyeten mardıyyeten” (fecr 28)
