Şakacılığıyla meşhur olmuş bir sahabedir. genellikle ağır şakalar da yapan nuayman bin amr’ın en masum şakası, medine’ye yeni gelen bir meyveyi veya pazarda satılan yağ ve bal tulumunu veresiye satın alıp, peygambere hediye etmesiydi.
aldıklarının parasını ödemek zorunda kalınca da satıcıyı hz. peygamber’in yanına götürür ve aldıklarının parasını ondan isterdi. peygambere, onları hediye ettiği hatırlatılınca da parasının olmadığını, fakat peygamber efendimizin bu güzel şeyleri tatmasını arzu ettiği için veresiye satın alıp hediye ettiğini söyleyerek onu güldürürdü.
dün gece bir arkadaş onu rüyada görmüş sanki:
“peygamber efendimiz ve yanında birkaç sahabe yüksekçe bir kayalığın üstünde oturmuş yemek yiyorlar… bir yandan da birisi galiba kur’an ya da başka bir kitaptan peygamber efendimizin hemen yanında oturan genç sahabeyi gösterip “bak o şakacı sahabe!” diyor…
bakıyorum daha yüzünde tüyü bitmemiş, esmer, sevimli, gencecik bir sahabe, kıyafetleri arap tarzı ama beyaz entari değil de daha bedevî usulü… başlarında ve üzerlerinde kat kat örtülerin sarılı olduğu koyu renk kıyafetler var. aslında peygamber efendimiz de dahil hepsi öyle…
peygamber efendimiz kızarmış koyun etini alıyor, diğer eliyle de nar gibi kızarmış tavuk etini üstüne koyuyor; ama o sırada genç sahabenin el çabukluğu ile peygamber efendimizin elindeki et yok oluyor; yerine başka bir şey geliyor… peygamber efendimiz hiç bozuntuya vermiyor, anlamamış gibi yapıyor… yine ete uzandığında bu sefer peygamber efendimiz ona benzer bir şaka ile karşılık veriyor.. aralarında tatlı bir şakalaşma oluyor…”
