Siyasetin iki türü vardır; ulvi siyaset ve süfli siyaset olmak üzere.
bizim siyaset namına bildiklerimizin tamamı süfli siyaset modeli çerçevesinde icra edilenlerdir. ulvi siyasetin en son temsilcisi Hz. Ali’dir.
o zatın vefatından sonra toplumların yönetimi tamamen süfli siyaset prensiplerine uygun olarak gerçekleştirilmiştir. süfli siyasetin temel prensibi “güç” ve her ne pahasına olursa olsun gücün korunması ilkesine dayanır.
bir toplum nuraniyetini yitirirse artık o toplumun ulvi siyasetle idaresi mümkün olmaz. zira onlar artık hakka karşı sağırlaşmışlar ve ancak güç veya güç kullanma tehditi karşısında hizaya gelir olmuşlardır. aksi durumda toplum düzeni sağlanamaz ve asayiş temin edilemez.
böylelikle zorba rejimler devri başlar. demokrasi denilen ve batı avrupa’da zuhur eden sistem de zorbalığın ancak dengelenmiş ve rafine bir versiyonudur.
demokrasilerin nispeten barışçı görüntüsü, soğuk savaş döneminin dehşet dengesi olgusuna benzer. çünkü demokrasilerde sistem içi güçler uzun ve yıpratıcı çatışmalar sonucunda aralarında bir uzlaşmaya varmışlar ve sistemi herkesin çıkarı için stabilleştirmişlerdir. eğer bir sebeple bu denge bozulacak olursa ve teamüller işlemez hale gelirse siz o zaman görün gümbürtüyü.
