İyilik yapmak için tanrıya ihtiyaç duyan insan bir nevi putperesttir. çünkü o tanrı beğensin de ona mükafat versin diye iyilik yapar. böyle düşünen insan, ateistin iyilik yapmasını garipser. garipsemesin… ateist de kendi nefsini tanrı edinmiştir. “bak!… dindarlar karşılık için iyilik yaptığı halde ben öyle yapmıyorum. tamamen saf niyetliyim” der ve kendini yüceltmenin altyapısını kurar. yaptığı iyiliğin mükafatı olarak kendini yüceltir ve üstün görür. ateist bütün putları kırmış ve baltayı en büyük put yani nefsinin boynuna asmıştır. hadi sıkıysa onu da kırsın!
netice-karar; al birini vur ötekisine.
