“Meczup” tasavvufi bir terimdir ve “deli”, akli meleke kaybı yaşayan, fanatik vs. manalarında kullanılması esasen yanlıştır.
meczup, ruhu Allah’ın huzuruna çekilmiş ve bedeni de sekr/sarhoşluk haline düşmüş kişidir. bedenindeki hormonal, kimyasal dönüşüm ise tipik bir aşk halidir. bildiğimiz aşka düşmüş kimselerde olduğu gibi ifrat-tefrit durumları söz konusudur.
meczuplar çekildiği makama göre marifet(ilahi bilgiler) sahibi olurlar. yeri gelir öyle sözler ederler ki, mıhlanır kalırsınız.
tüm bunlara rağmen meczuplara yaklaşmak tehlikelidir. kesinlikle bunlardan uzak durulmalıdır. uğrayacağınız zarar, elde edeceğiniz faydayı kat kat aşar. çünkü meczuplar bağlılarını terbiye edemezler. kendi nefsini bile terbiye edememiş birinin, başkasını terbiye etmesi düşünülemez.
eğer sözlerinde, yazılarında az çok irfani bilgilere rastladığınız şahıs bir takım ifrat davranışlar gösteriyorsa, haddinden ziyade iddialarda bulunuyorsa, etrafındaki kimselerde de, yıllar geçmesine rağmen olgunluk alameti görülemiyorsa bir meczupla karşı karşıyasınız demektir.
o kimseden uzak durmanız hayat memat meselesidir artık sizin için. çünkü dünyada da, ahirette de rezil olmak tehlikesi altındasınız. hatta daha büyük bir risk de her zaman demokles’in kılıcı gibi üzerinizde sallanmaktadır. zira ileri gitmeyen, geri gider, akmayan kokar.
veyl olsun, ısrarla meczuplara itibar edenlere. zarara kendi rızası ile girene merhamet olunmaz. onlara çektikleri müstehaktır.
